Elegieën

Elegie I

I  Eens zal ik weer bij je komen

O diepe stilte om mij heen
– geen woord is meer te horen,
hier zijn wij samen, – heel alleen…
Heb ik je nu voorgoed verloren?
Hier in mijn armen ligt jouw lijf
versteend en onbewogen,
jouw zoete leden zijn nu stijf
…jouw ziel is weggevlogen.

Ben je nu bij God? Ben je nu vrij
van angst en pijn en zorgen?
Maakt God je nu oneindig blij
ben je bij Hem geborgen?
Naar menselijke maat kan ik
nooit dat begrip vertalen:
‘God heeft je zó oneindig lief
dat Hij je wel moest halen’.

Nu jij van mij bent weggegaan
verbreken onze banden…
Ik kan je stem niet meer verstaan
‘k voel slechts jouw koude handen…
Maar voortaan weet ik, duifje, dat
ik steeds zal blijven dromen
van daar waar jij gelukkig bent
…ééns zal ‘k weer bij je komen!

23/24 juli 1977

Elegie II

II  Eenzame zwaan stil glijdend over ’t water

Als van het zwanenpaar de vrouw
– door ’t lot bepaald – moet sterven
hult zich de zwanenman in rouw,
zal om geen bruid meer werven.
In eenzaamheid trekt hij zich terug
en weigert nog te leven.
Hij zwijgt en voedt zichzelf niet meer
en wacht tot hij zal sneven…

Vrijwillig kiest hij voor de dood.
– zijn trouw is bovenmate
Als zijn zwanin er niet meer is
wil hij ook het leven laten,
zó lang was hij met haar vereend
– zij paarden jaar op jaar -.
Zag iemand ooit langs veld en beemd
een trouwer ouderpaar?

Ach zwanenman, ach eenzaam dier
stil glijdend over ’t water,
geharnast in immens verdriet,
komt ook voor jou geen “later”…
Hoe goed kan ik jouw pijn verstaan:
één vrouw slechts was de ware!
Zal ‘k dan – als jij – óók ondergaan
en eenzaam verder varen?…

 oktober 1977

Elegie III

III  Als ik mij maar in Uw Handpalm wist

Als ik ’s avonds in het late uur
door foto-albums dwaal
schouw ‘k heel ons levensavontuur
en zie ik ’t weer helemaal.
Vanaf ons stamelend begin
kom ‘k jou zo vaak weer tegen
temidden van ons lief gezin
dat wij tesamen kregen.

Maar, komend bij het laatste blad,
terwijl mijn slapen gonzen:
jouw láátste foto, lieve schat,
staat op jouw rouw-annonce.. . !
En enkel lege bladen nog
– nooit zul je meer verschijnen
Vind ik dan hier het einde toch,
moest zó jou beeld verdwijnen?

Ik trek het klokgewicht maar op
– want tijd gaat domweg verder-.
Vermorzeld werd eertijds ook Job!
( was ook zijn Heer zijn Herder?)
Waar kan ik, God, in deze mist,
Uw Goedheid dan bespeuren?
Als ‘k mij maar in Uw Handpalm wist…
moest dit mij nou gebeuren?

 26 december, Kerstmis 1977

Elegie IV

IV Is God dan wreder dan ik dacht

Nu boeit me ’t leven nauw’lijks meer
– ’t is niet de moeite waard
Ik ondervind het keer op keer
wordt me dan niets bespaard…
Is God dan wreder dan ik dacht
blijft Hij mij achtervolgen?
Mijn jongensdroom werd omgebracht,
door ’t leven zélf verzwolgen!

Wat blijft is enkel wrange pijn,
( om wat had kunnen wezen)
een levenslange eenzaamheid
die nooit meer zal genezen. . .
Lief duiveke, ach vrouwke mijn,
O lief uit vroeger dagen
moet zó mijn leven verdergaan?
Mijn hart kan ’t nauw’lijks dragen…

Want diep in mijn herinnering,
gebrand in mijn gedachten,
zie ik jouw bruine ogen die
zo lieflijk naar mij lachten…
Nog zie ik in die ogen zacht
de pijn van ’t afscheid schrijnen…
Is God dan wreder dan ik dacht,
is Hij wel met de zijnen?

  21 januari 1978

Elegie V

V  Omdat ik jou zo heb bemind

Zal ik, als ‘k dood ben straks, misschien
– ik zal er God om vragen
jou samen met ons kindje zien,
( dat zelfs geen naam mocht dragen)
jouw vader, moeder, – die van mij,
die in ons hart steeds bleven
Zijn die er allemaal ook bij
de vrienden uit ons leven?

Soms hoor ik in een symfonie
van Mozart of van Mahler
dat God hen – met hun groot genie –
gebruikt als Zijn vertaler.
Want als die Schoonheid mij – op ’t bot
vermorzeld – doet bedaren
weet ik, mijn duifje, weer, dat God
mij alles zal verklaren:

Ben ik die zwaan, ben ‘k alles kwijt
wat jij mij hebt gegeven?
Ik heb de vaste zekerheid
dat dit mij troost zal geven:
God kneedt mij verder tot Zijn kind,
Hij klaart mijn trieste dromen
– omdat ik jou zo heb bemind
totdat ‘k óók Thuis zal komen!

16 februari 1979

Epiloog

Tenslotte

Leg mij maar fijn bij moeder
– want ’t Heilig Boek vermeldt:
‘dat wij uit gruis en poeder
weer worden saamgesteld’.
Dan zal ‘k dichtbij aanschouwen
of God Zijn afspraak houdt
of Hij jou weer zal bouwen:
zo ‘eigen’, – mij vertrouwd.

Jouw zorg voor mij…jouw liefde…
– een ankerplaats voor mij,
O wonderzoete jaren
zij zijn voorgoed voorbij.
Ik was van jou bedronken
-van ’t duifje op het nest.. .
Ons vuur zal nooit meer vonken
…’t is as nog wat mij rest.

Waarom dan God, – nog vóór haar dood –
de moeder van mijn kind’ren
zo wreed van al haar schoons beroofd?
Gij kon dat toch verhind’ren.
Ik weet dat ‘korrels in de voor
ontkiemen na het sterven’.
’t Is ook mijn lot…maar laat haar vóór
om ’t Hemelhuis te erven.

Zo zult Gij dan -ik zal het zien –
haar weer volmaakt boetseren,
zij zal weer gaaf en stralend zijn
níets zal haar meer mankeren!
Dan gaan wij samen -hand in hand
O, duifje van mijn zinnen,
op weg naar Het Beloofde Land,
leid mij de Hemel binnen!

1982

Een gedachte over “Elegieën

  1. Kijkende door de werken van Dhr. Hein Bouwmans dacht ik terug aan mijn tijd op de LTS in Someren. Hij was daar de tekenleraar altijd vrolijk en altijd behulpzaam, maar ja tekenen kan ik nu nog niet. Hij wel.
    In de Jaren dat ik daar zat, zo tussen 1970/1975 heeft hij op de kopse muur van de kantine een gigantisch grote moderne muurschildering gemaakt voor de school die er jaren gezeten heeft. ik zag daar niets van terug, heb in mijn fotoboek gekeken maar had ook niet. misschien zit er in het archief van het huidige Varendonck college nog materiaal over deze schildering. Een andere reden dat ik schrijf (wellicht ook de reden dat ik op de site keek) is dat mijn opa Dhr. J van Leeuwen was van het atelier in Geldrop.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s